Spływ kajakarski- miejsce biwakowania

29 02 2008

Miejsca biwakowania należy ustalać przed spływem (umieszczamy je w programie spływu). W momencie, gdy nie jest dokładnie znane miejsce biwakowania w danym dniu, to na jego wyszukanie przeznaczamy ostatnią godzinę płynięcia. O wyborze miejsca decyduje prowadzący spływ. Dobre miejsca biwakowe charakteryzują się:

  • twardym brzegiem, łatwym dostępem do wody, łagodnie obniżającym się dnem;

  • płaskim ukształtowaniem terenu, które umożliwia rozbicie namiotów i złożenie kajaków;

  • bliskim sąsiedztwem lasu lub innego miejsca, gdzie można zebrać drewno na ognisko;

  • możliwością rozpalenia ogniska , co najmniej 100 m od ściany lasu;

  • możliwością zaopatrzenia się w wodę do picia (gdy woda z rzeki czy jeziora jest niezdatna do picia).

Niewiele znajdujemy miejsc biwakowania o wymienionych cechach, jeżeli nie były uprzednio przygotowane. Jednak na każdym szlaku jest wystarczająca ilość w miarę dobrych miejsc, czasami jednak dla osób mało wprawnych nie są one widoczne z wody. Często warto wysiąść z kajaka i zbadać miejsce z brzegu. Nigdy nie rozkładamy biwaków w: szkółkach leśnych (nie wolno do nich nawet wchodzić), na polach uprawnych, terenach prawnie zastrzeżonych (rezerwaty, tereny wojskowe, budowle wodne). Należy unikać biwakowania na łąkach i pastwiskach bez wcześniejszego uzgodnienia z właścicielami terenu. Sprzęt pływający należy wykorzystywać zgodnie z jego przeznaczeniem. Szczególną uwagę trzeba zwrócić na poszanowanie przez uczestników wioseł ( wkładanie ich do kajaka, nawet na krótkich postojach ) oraz sprzętu ratunkowego.. Nawyk ten uchroni nas przed zagubieniem porzuconego bezładnie wiosła lub jego zniszczeniem przez przypadkowe rozdeptanie (wiosła drewniane lub z tworzyw sztucznych bardzo łatwo ulegają nieumyślnemu zniszczeniu). Kapoki i kamizelki ratunkowe nie mogą służyć jako siedzenia, gdyż wypełniający je materiał niszczy się i kapoki bardzo szybko tracą swoje właściwości. Na biwaku każdy z uczestników przechowuje wiosła i sprzęt ratunkowy pod tropikiem swojego namiotu.



Jak wybrać odpowiedni śpiwór.

28 02 2008

Nie kieruj się bezkrytycznie zakresem temperatur jaki podaje się na etykiecie. Szukaj raczej informacji ile warstw ocieplenia i o jakim ciężarze powierzchniowym , posiada dany śpiwór -większa ilość wypełnienia to cieplejszy śpiwór .Sprawdź jak szybko i do jakiego stopnia śpiwór może maksymalnie rozprężyć się po wyciągnięciu go z worka . Lepiej wybrać śpiwór w nieco większym worku ze skutecznym systemem kompresji niż niewielki maksymalnie skrępowany.

Dlaczego śpiwór syntetyczny?
Najważniejsza zaletą śpiworów z syntetycznym wypełnieniem jest ich minimalna higroskopijność ok 1%. Nawet w wilgotnych warunkach potrafią utrzymać komfort cieplny i łatwo je wysuszyć . Zdecydowanie przewyższają pod tym względem właściwości śpiworów puchowych, których parametry termiczne w tych warunkach drastycznie szybko spadają . Puch jest wysoce higroskopijny a namoknięty śpiwór puchowy jest praktycznie nie do użytku i trzeba go długo i dokładnie suszyć aby przywrócić jego pierwotne właściwości.

źródło: www.pajaksport.pl



Jak ułożyć ładny stos ogniskowy?

27 02 2008

Odpowiedź na to pytanie jest dość skomplikowana i uzależniona od wielu warunków. Już na wstępie trzeba się zastanowić nad miejscem, wbrew pozorom nie jest to bez znaczenia, nie tylko ze względu bezpieczeństwa, ale także estetyczności. Bezpieczna odległość od ściany lasu wynosi ok. 100m, ognisko powinno być zabezpieczone dodatkowo kręgiem z kamieni. Z kręgu powinno być wygarnięte igliwie i liście oraz różnego rodzaju śmieci.

Ognisko zaczynamy układać od najdrobniejszych gałązek (najlepiej brzozowych albo iglastych tzw. igliwia) przemieszanych z materiałami łatwopalnymi(żadnej benzyny ani nafty, mam na myśli korę brzozową, hubę albo inne).”Wejście” robimy od strony wiatru, tak aby ogień szybko rozniósł się na pozostałe drewno. W czasie układania, systematycznie zwiększamy grubość gałązek, kończąc na grubych gałęziach tzw. polanach.

Rodzaj drewna też nie jest bez znaczenia. Organizując ognisko sami będziemy wiedzieli, jaki rodzaj drewna wybrać.

  • Drewno sosnowe - z reguły bardzo żywiczne i łatwo palne. Spala się czystym płomieniem umiarkowanie szybko. Grube polana z wierzchu się zwęglają, a potem gasną - należy je rozrąbać i ponownie włożyć do ogniska. Zostawia sporo żaru. Konieczne jest pilnowanie tego rodzaju ogniska.
  • Drewno świerkowe - żywiczne, daje jasny płomień i siwy dym pachnący żywicą. Spala się bardzo szybko i zostawia niewiele popiołu. Dość dobre na podpałkę - zwłaszcza drobne gałązki z dołu pnia.
  • Drewno brzozowe - zawiera dużo tłuszczu. Pali się dość dobrze -zarówno mokre jak i suche. Wydziela niedużo ciemnego dymu o słodkawym zapachu. Zostawia niewiele popiołu. Podczas spalania wydziela się dużo ciepła. Kora brzozowa doskonale nadaje się na podpałkę.
  • Drewno dębowe - bardzo twarde. Pali się wolno i trwale dając dużo żarzących się węgli.
  • Drewno bukowe - pali się dobrze, nawet mokre. Dobrze łupliwe i ciężkie. Popiół po spaleniu jest jasnosiwy. Podczas palenia bardzo daleko strzela iskrami.
  • Jałowiec - drewno miękkie i wonne. Nadaje się na rozpałkę (suche gałązki z rudym igliwiem). Wydziela silny dym o korzennym zapachu.
  • Oto kilka propozycji na ułożenie stosu ogniskowego:

  • Studnia - układamy równolegle do siebie dwa polana, następna warstwa tworzy kwadrat. Tak układamy, aż zakryjemy mieszczący się w środku stożek.
  • Pagoda - coś jak studnia, tylko zwężająca się ku górze.
  • Gwiazda polarna - Jest to ognisko, w którym leży kilka patyków stykających się swymi początkami w środku paleniska. Palą się tylko one a kiedy opadnie żar dosuwa się patyk do środka tak, by paliła się jego kolejna część. Ognisko daje odrobinę ciepła, niewiele światła i dymu.
  • Stożek - To “standardowy” stosik… Co można więcej powiedzieć? Układamy go zazwyczaj wbijając na środku pal i opierając o niego coraz to grubsze patyczki.
  • Syberyjskie - czyli ognisko zasłonięte od strony wiatru ściana chroniącą od niego.

    Podsumowując układanie ogniska, nie jest prosta sztuką. Trzeba zawsze pamiętać, że jest dla harcerzy symbolem bardzo ważnym i nie może być tylko zwykłymi gałązkami rzuconymi na ziemie. Przy rozpalaniu musimy także pamiętać o bezpieczeństwie, gdyż z ogniem nie ma żartów. PAMIĘTAJCIE BY ZAWSZE DOBRZE ZAGASIĆ OGNISKO!!!

    źródło: www.bractwoignis.czuwaj.com



  • Wodoodporność i paro-przepuszczalność śpiwora.

    26 02 2008

    Zwróć uwagę na rodzaj tkaniny zewnętrznej i wewnętrznej pokrywającej śpiwór. Ponieważ zdrowe ludzkie ciało podczas snu wydziela sporą ilość potu ,jest rzeczą o kluczowym znaczeniu aby nadmiar tego potu odprowadzić na zewnątrz , by nie dopuścić do kondensacji oparów wewnątrz śpiwora . Aby temu sprostać zarówno tkanina wew. Jak i zew. Muszą posiadać doskonałe właściwości paro-przepuszczalne. PAJAK od wewnątrz stosuje tkaniny typu mikrofaza z wykończeniem na tzw. Skórkę brzoskwini . Taka tkanina jest miła w dotyku , dobrze chłonie i szybko odprowadza opary potu. Wyjątkowo lekka i jednocześnie mocna tkanina zewnętrznie MINI RIP -SPOP jest zaimpregnowana środkami hydrofobowymi i dobrze chroni tkaninę przed dostępem wilgoci z zewnątrz , pozwalając jednocześnie odprowadzić wydzielone opary potu na zewnątrz . Obie te cechy pozwalają utrzymać wewnątrz śpiwora optymalny mikroklimat,który jest podstawą właściwego funkcjonowania.

    źródło: www.pajaksport.pl



    Zaczynamy się pakować:

    25 02 2008

    Sztuka pakowania polega na umieszczeniu w plecaku wszystkich zaplanowanych rzeczy w taki sposób, aby cały ciężar był równomiernie rozłożony. Jeżeli spakujesz się niewłaściwie, plecak będzie przechylał się na boki.
    Zawartość plecaka należy ułożyć tak by między przedmiotami nie było pustych luk. Pusty plecak powoduje przesuwanie się rzeczy - co z kolei może zachwiać Twoją równowagę.

    Pakując się musisz pamiętać o właściwej kolejności:

  • Na samym dole powinny znajdować się rzeczy lekkie ale objętościowo duże, np.: śpiwór, ręcznik, koc itp.
  • Następnie spakuj zapasową odzież i bieliznę.
  • W środkowej części plecaka jest miejsce na cięższy ekwipunek np. prowiant, konserwy, butlę gazową lub kocher. To tutaj powinien znajdować się środek ciężkości plecaka.
  • W górnej części plecaka, w kominie i pod górną klapę spakuj często wyjmowane przedmioty (ubiór przeciwdeszczowy, środki higieny, napoje).
  • Do kieszeni bocznych włóż potrzebne drobiazgi, np.: okulary, zapałki, kompas, przybory do pisania, dokumenty itp.
  • Karimatę, czekan, kijki trekingowe i namiot zamocuj na zewnątrz plecaka do specjalnych uchwytów i taśm bocznych.
  • Gdy pakujesz się na dłuższą wyprawę pieszą lub zmuszony jesteś przejeżdżać z miejsce na miejsce unikaj noszenia ekwipunku w ręku - to bardzo niewygodne. Od razu zrezygnuj z reklamówek lub dużego worka na śpiwór, którego nie można nigdzie przytroczyć.

    Pakuj się w taki sposób, aby nic “nie machało” się na zewnątrz plecaka. Taki sprzęt łatwo zgubić lub zaczepić się w wąskim przejściu (np. w pociągu, w wąskich drzwiach).

    Po każdej wyprawie uważnie obejrzyj plecak: wytrzep go, wyczyść zabrudzenia, sprawdź stan klamer i taśm. Szanuj swój plecak, gdyż od niego zależy powodzenie twojej wędrówki.



    Apteczka

    22 02 2008

    Podstawową apteczkę powinien posiadać każdy uczestnik wyprawy. Część leków, tych używanych tylko przy wypadkach można mieć w apteczce wspólnej. Każdorazowo przed wyjazdem należy sprawdzić zawartość apteczki, oraz skontrolować terminy ważności leków. Do każdego leku powinna być dołączona ulotka informacyjna o sposobie działania i dawkowaniu. Apteczkę należy chronić przed wilgocią i zgnieceniem w sakwie. Biorąc jakiś lek należy być świadomym jego działania i przestrzegać dawkowania, dotyczy to zwłaszcza niepospoliych leków. Jeśli to możliwe zawsze należy jaknajszybciej skonsultować się z lekarzem.

    • opaska elastyczna - na kolano w odpowiednim rozmiarze 1 lub 2 szt
    • bandaż elastyczny 15cm 1 szt
    • bandaż zwykły 1 szt
    • gaziki jałowe - kilkanaście sztuk, minimum 5/os.
    • plastry z opatrunkiem - różnej wielkości
    • plaster bez opatrunku (szerokość 2-3cm) - 1 opakowanie
    • węgiel - 50 tbl. - przeciwdziała zatruciom pokarmowym
    • ziołowe tabletki przeciw niestrawności - zwiększają wydzielanie żółci i soków trawiennych.
    • wapno (calcium) - 10 tbl. rozpuszczalnych - środek przeciwzapalny, zwiększa krzepliwość krwi.
    • witamina C 200mg - 20 tbl. antyprzeziębieniowy, przeciwzapalny
    • paracetamol 500mg - 10 tbl. - może być apap, panadol lub codipar, zmniejsza gorączkę, działa przeciwbólowo.
    • echinacea - środek zwiększający (pobudzjący) odporność organizmu stosowany przy przeziębieniach. Zmniejsza podatność na infekcje bakteryjne i wirusowe.
    • ibuprom - (lub advil,ibuprofen, itp.) lek przeciwbólowy.
    • rutinoscorbin - zapobiega przeziębieniom i łagodzi objawy grypy.
    • sebidin - stosowany w chorobach gardła.
    • betadyna - lub inny środek odkażający.
    • krem do opalania - z wysokim filtrem służący do ochrony przed poparzeniem słonecznym.
    • świetlik - krople do oczu przeciw obrzękom i zapobiegający pieczeniu.

    Wybierając się do krajów, gdzie medycyna nie stoi na zbyt wysokim poziomie, niestety np. większość krajów azjatyckich do takich należy, warto zabrać ze sobą oprócz typowej apteczki, własny zestaw ratunkowy, który w razie ingerencji lekarza może się przydać. W jego skład wejdą:

    • strzykawki 5 ml - 2 szt
    • igły do strzykawek (np. nr.14) - 3-4 szt
    • skalpel - 1 szt
    • folia NRC
    • rękawiczki chirurgiczne
    • tabletki do odkażania wody
    • arechin - środek antymalaryczny - 2 tabletki na tydzień
    • cordafen - choroba wysokościowa
    • doxycyklina - antybiotyk o długotrwałym zakresie działania.
    • no-spa - środek rozluźniający
    • dodatkowe gaziki jałowe
    • dodatkowy bandaż elastyczny
    • nadmanganian potasu - odkażający, antyseptyczny
    • maść rozgrzewająca

    Lista leków może być różna, w zależności od regionu do którego się wybieramy. Trzeba to sprawdzić przed wyjazdem i np. wykonać profilaktyczne szczepienia.

    źródło: www.koloroweru.pl



    Rzeczy wspólne dla 2-3 osób:

    21 02 2008

    • namiot - zwykle 2 lub 3 osobowy namiot typu iglo. Powinien być dwuwarstwowy - tropik i sypialnia. Może być trochę cięższy niż przy wędrówkach pieszych (nie więcej jednak niż 4 kg). Powinien posiadać przedsionek aby mieściły się w nim sakwy.
    • zbiornik na wodę - składany zbiornik o pojemności 5-10l. Zbiornik przydaje się w miejscach gdzie dostęp do wody jest utrudniony, co zdarza się bardzo często.
    • kuchenka + paliwo do niej - powinna to być lekka kuchenka gazowa lub benzynowa. Należy mieć na uwadze, że w niektórych krajach mogą wystąpić problemy z uzupełnieniem zapasu paliwa do kuchenek gazowych. Gdy wykorzystujemy transport lotniczy nie można zabierać ze sobą pojemników pod ciśnieniem, jakim są kartusze z gazem propan-butan.
    • deseczka (lub plasticzka) do krojenia - o wymiarach 15×20cm, przydaje się do sporządzania posiłków.
    • otwieracz do puszek
    • folia - zwana także ‘wielką folią’ - dość gruba folia lub brezent o wymiarach około 2×2m. Służy do przykrywania rowerów na noc, rozkładania noclegu bez namiotu, itp.
    • rurka - czasami przydaje się plastikowa rurka o średnicy 1,5 cm i długości 70cm do nabierania wody.
    • siekiera - lekka z rękojeścią z tworzywa. Może być jedna na 3-4 namioty. Siekiera jest obowiązkowa gdy gotujemy na ognisku.

    źródło: www.koloroweru.pl



    Rzeczy osobiste, które powinien zabrać każdy:

    21 02 2008

    • śpiwór - latem puchowy około 400-500 g puchu lub ze sztucznym wypełnieniem, wiosną i jesienią koniecznie puchowy około 600-700 g puchu. Śpiwór musi być zabezpieczony przed wilgocią - zwłaszcza gdy sakwy nie są wodoodporne wkładamy go w gruby worek foliowy! Suchy (!) śpiwór jest najważniejszą częścią bagażu.
    • karimat - może być zwykła karimatka, raczej dość gruba (w lecie może być nawet alumata, choć marnie redukuje nierówności terenu). Niezłym pomysłem jest posiadanie materaca samopompującego na którym śpi się bardzo wygodnie.
    • kubeczek - nietłukący się, najlepiej z tworzywa, bądź stalowy z podwójnymi ściankami, aby nie stygł zbyt szybko. Niektórzy cenią sobie zwykły kubek stalowy gdyż można w nim gotować wodę. Pojemność co najmniej 0,33l.
    • latarka - najlepiej “czołówka”. Latarka powinna być mała i lekka, nie wymagająca dużej ilości ciężkich baterii. Ostatnio pojawiły się dobre latarki na superjasnych diodach świecących. Latarka powinna być zabezpieczona przed przypadkowym włączeniem gdy leży w sakwie.
    • menażka z pokrywką - pokrywka jest konieczna ze względu na oszczędność energii. Woda pod przykryciem znacznie szybciej się gotuje.
    • nóż - powinien być ostry i lekki, niezbyt duży, najlepiej składany.
    • łyżka + widelec
    • zapalniczka - 2 szt. lub zapałki - zabezpieczone przed wilgocią
    • ściereczka - zwykła nieduża ściereczka - przydaje się podczas przygotowywania posiłków.
    • płyn + myjka do mycia naczyń - zagęszczony płyn kuchenny, ulegający biodegradacji. Należy zabrać tylko tyle płynu ile jest konieczne. Na tydzień dla dwóch osób wystarcza około 50 ml płynu. Odpowiednim pojemnikiem na płyn jest np. buteleczka po szamponie nizoral.
    • torby foliowe - kilka do kilkunastu sztuk, dobrze sprawdzają się niektóre worki na śmieci. Służą głównie do zabezpieczania różnych rzeczy przed wilgocią oraz do segregacji rzeczy w sakwach.
    • papier toaletowy - zabezpieczony przed wilgocią.
    • środki higieniczne - czyli mydło, mały szampon, szczoteczka i pasta do zębów, dla panów także nożyk i krem do golenia. Nie należy zabierać dużych ilości kosmetyków gdyż są ciężkie a i tak nie będzie czasu aby je używać.
    • sznurek - kilka metrów niezbyt grubego mocnego sznurka - najlepiej ze sklepu wspinaczkowego. Przydaje się np. do rozwieszania mokrych ubrań w nocy aby wyschły, do naprawy sprzętu, bądź awaryjnego holowania.
    • kilka klamerek do bielizny, agrafki, przybory do naprawy sakw i odzieży, kawałek drutu
    • mapy, przewodniki, notatki - zabezpieczone przed zamoknięciem.
    • pisadło i mały notatnik - pisadło powinno być wodoodporne i niezamarzające. Często zdarza się konieczność zapisania czegoś np. rozkładu jazdy pociągu, cen, pozostawienia wiadomości.
    • zegarek - najlepiej z budzikiem.
    • termos - wiosną i jesienią wskazany jest nieduży metalowy termos, w którym można wozić gorącą herbatę lub kawę. W niektórych krajach np. skandynawskich termos przydaje się także w lecie, gdy temperatura nawet w ciągu dnia może spadać poniżej 10 stopni C.


    Zanim podejmiesz decyzję o zakupie namiotu, zastanów się:

    21 02 2008

    - czy potrzebujesz namiotu na jeden wyjazd czy chciałabyś/chciałbyś aby namiot służył Tobie wiele sezonów
    - czy w zależności od Twojego wyboru często będzie zależeć zdrowie na wycieczce, a nawet życie na wyprawie górskiej, trekkingu lub chociażby dobre samopoczucie na campingu
    - czy możesz sobie pozwolić na “powódź” w namiocie podczas deszczu czy wolisz by Twój dobytek pozostał suchy nawet w czasie największej ulewy



    Namiot ekspedycyjny Hannah Expedition III

    20 02 2008

    Wyraźnie zmieniony model popularnego dwuosobowego namioty ekspedycyjnego Hannah Expedition III.  Jest przeznaczony do użytku w najtrudniejszych warunkach górskich. Wypróbowane, lekkie materiały przy produkcji których szczególny nacisk położono na maksymalną wytrzymałość, silikonowany tropik, bardzo stabilną konstrukcję z sześciu duraluminiowych stelaży skrzyżowanych w siedmiu punktach, fartuchy śniegowe, dwa wejścia wyposażone w przestronne symetryczne przedsionki, kształt wejścia chroniący przed zaciekaniem wody lub wdmuchiwaniem śniegu w czasie gdy jest otworzone.

    źródło: www.sklep.cristobal.pl