Biwaki, namioty, śpiwory, turystyka

Szlak Drawy należy do najciekawszych w Polsce i dlatego
chętnie przemierzają go turyści-kajakarze. Swą malowniczość
zawdzięcza zmienności krajobrazu doliny Drawy i cechom jej
koryta.
Rzeka na przemian jest wąska i szeroka, płytka lub głęboka, bystra
lub leniwa. Dno ma muliste, piaszczyste lub kamieniste. Brzegi bywają
zadrzewione, krzewiaste lub bezdrzewne, płaskie lub urwiste, podmokłe
albo suche. Czasami Drawa tworzy zarośnięte rozlewiska, by znowu pędzić
dzikimi przełomami. Kajakarz napotyka na spiętrzenia, bindugi, małe
elektrownie wodne i jazy. Może również odwiedzić kilka interesujących
miast i miasteczek, m.in. Czaplinek, Złocieniec, Drawsko Pomorskie czy
Drawno.
Drawa zbiera czyste wody z Pojezierza i Równiny Drawskiej. Nazwa
rzeki prawdopodobnie wywodzi się od rdzenia „dreu”, co w dawnych
językach indoeuropejskich oznaczało „biec”, „spieszyć się”, i dobrze
oddaje charakter tego prawego dopływu Noteci.
W górnym odcinku rzeka płynie przez Drawski Park Krajobrazowy w
Dolinie Pięciu Jezior, którą tworzy około 7-kilometrowa rynna
polodowcowa (źródlisko Drawy) między Połczynem a Czaplinkiem. Drawa
przepływa przez pięć jezior (Górne, Okrągłe, Długie, Głębokie i Małe).
Strome zbocza porozrywane przepastnymi jarami i krętymi wąwozami
piętrzą się do 50 m ponad dnem doliny. Porastają je mieszane lasy z
dominacją buka. Ten górny bieg niestety nie nadaje się do spływu. W
okolicy Złocieńca rzeka opuszcza park i mija ciekawe jeziora: Prosino,
Drawsko, Krosino, Lubie, Wielkie i Małe Dębno, Wiry, Rudno oraz Dubie.

W środkowym i dolnym biegu Drawy rozciąga się Puszcza Drawska.
Poniżej jeziora Lubie rzeka przebija się w lesie przez poligon wojskowy, co
utrudnia życie kajakarzom. Za jeziorem Dubie puszczę chroni Drawieński
Park Narodowy. W tym odcinku Drawa przybiera charakter rzeki górskiej,
a pola biwakowe należą do najlepiej zagospodarowanych na szlaku. Warto
pamiętać, że w parku od 15 marca do 30 czerwca obowiązuje zakaz
pływania kajakiem. Trzeba też dostosować się do zasad przebywania w
parkach narodowych oraz wysupłać dodatkowe pieniądze na opłatę za
spływ i biwaki w parku.
Drawieński Park Narodowy powstał w 1990 r. Zajmuje ponad 11 tys. ha w
zlewni Drawy, z czego lasy stanowią 83 powierzchni. Dzieli się na dwie
części, połączone w ramiona tworzące kształt litery V: dolinę rzeki
Płocicznej, lewobrzeżnego dopływu Drawy wraz z licznymi jeziorami, oraz
przełom Drawy z przyległymi połaciami Puszczy Drawskiej. Na 700
gatunków roślin 50 podlega ochronie całkowitej lub częściowej.
Odpowiednie warunki do życia znalazły tutaj borsuki i jenoty. Wody
obfitujące w ryby gwarantują wyżywienie rybołowom, kormoranom i
bielikom. Dobre warunki tlenowe i czystość akwenów pozwalają utrzymać
się ginącym gatunkom ryb. Na tarło przybywa tu troć wędrowna, a na
stałe zadomowiły się pstrąg potokowy i lipień. W jeziorze Ostrowiec
spotyka się bardzo rzadką troć jeziorną. Poza granicami parku
narodowego w dolnym odcinku od Starego Osieczna do ujścia w Krzyżu do
Noteci rzeka jest szeroka i spławna, ale ciągle płynie szybko.
Ten interesujący szlak na różnych odcinkach raz jest łatwy i
nieuciążliwy, innym razem przysparza kłopotów mniej wprawnym
kajakarzom z powodu szybkich bystrz czy kaskadowo powalonych drzew.
Sporym utrudnieniem są jeziora, bo zdarza się wysoka fala, czasem nie do
pokonania.

Z tych powodów spływ Drawą nie powinien być pierwszą wyprawą
kajakową w życiu, a lider zespołu musi mieć spore doświadczenie.
Bezpieczeństwo na spływie jest najważniejsze. Warto pamiętać o
kamizelkach i rzutkach ratunkowych – to nieodłączny element
wyposażenia każdego spływu. Rekompensatą za dodatkowy trud związany
z nieustanną dbałością o bezpieczeństwo uczestników wyprawy będą
jednak piękne widoki, wschody i zachody słońca oraz otaczająca przyroda.
Na pokonanie szlaku od Czaplinka do Krzyża trzeba około 10 dni. Drawą
kilkakrotnie spływał Karol Wojtyła, dlatego też imieniem Jana Pawła II
nazwano ten szlak.
Na odcinku od jeziora Lubie do mostu w Prostyni znajduje się poligon
wojskowy - konieczne uzyskanie pozwolenia dowódcy jednostki wojskowej
w Olesznie (tel.094/367 40 00).
Z kolei odcinek od mostu w Drawnie aż do Starego Osieczna - leży w
terenie Drawieńskiego Parku Narodowego - sprawy finansowe można
załatwić w kasie stanicy wodnej Parku w Drawinie (czynna 7-
21).Biwakowanie dozwolone jedynie w wyznaczonych polach
namiotowych:
- Drawno (most między jeziorami, Przystań Wodna DPN) - 0,0 km
- Drawnik (miejsce biwakowania ze schronem turystycznym) – 2,5
km
- Barnimie most (zatoczka umożliwiająca przybicie do brzegu, pomost
kajakowy, we wsi sklep spożywczy) – 7,3 km
- Biwak Barnimie – 10,9 km; długość odcinka 10,9 km.
- Biwak Barnimie – kładka Zatom (15 km) - biwak Bogdanka (19,7
km) dł. 8,8 km.
– Biwak Bogdanka – punkt widokowy Wydrzy Głaz– biwak Sitnica
(27,6 km) dł. 7,9 km.

- Biwak Sitnica – biwak Pstrąg (33,4 km) dł. 5,8 km
- Biwak Pstrąg – most niskowodny Żeleźnica (36,8 km) - biwak
Kamienna (39,3 km) dł. 5,9 km.
– Biwak Kamienna – Stare Osieczno (43,3 km) dł. 5,4 km.
W Parku można biwakować tylko na wyznaczonych do tego celu
miejscach biwakowania, położonych wzdłuż Drawy, wyposażonych w
drobną drewnianą infrastrukturę turystyczną. Są to pola: Drawnik,
Barnimie, Bogdanka, Sitnica, Pstrąg i Kamienna. Po wniesieniu
odpowiednich opłat można tam rozłożyć namiot, rozpalić ognisko,
zaparkować samochód. Rozkład pól namiotowych pozwala zaplanować
etapy spływu Drawą przez Park.
Przy drogach wewnątrz Parku można parkować samochody tylko na
leśnych miejscach postoju pojazdów: Sitno, Rozkop, Rogoźnica, Pustelnia,
osada Ostrowiec, nad jez. Ostrowiec, Zakręt Raka.
Za każdy wjazd na biwak Parku - opłata jak za postój
Za przebywanie na biwakach Parku - opłata jak za pobyt
Bardzo interesująca przyroda: zróżnicowanie charakteru cieku
odzwierciedla się w zróżnicowaniu roślinności wodnej i fauny ryb. W rzece
żyje blisko 30 gatunków ryb, najciekawsze z nich to troć, pstrąg, strzelba
potokowa, głowacz białopłetwy i certa.
Od XVIII wieku rzeka była wykorzystywana na szeroką skalę jako
szlak spławu drewna pozyskiwanego z lasów Puszczy Drawskiej. Wzdłuż
brzegów powstał system kilkunastu bindug, do dziś czytelnych w terenie
(cenny zabytek dawnej kultury leśnej). Spław zarzucono ostatecznie w
latach 70 - tych bieżącego stulecia.

źródło: kajakarze.pl